بسم الله الرحمن الرحیم
تقدیم به فرمانروای آسمانها و زمین پروردگار جهانیان ، خالق متعال
الله لا اله الا هو الحی القیوم
جریان هدایت الهی ( تعالیم حق ـ جلد اول ) ایلیا"میم"
(( ا.م. رام الله ))
سلام بر پیروی کنندگان از هدایت الهی
خدا عشق است و عشق خداست ؛ پس از او نمی ترسم
چون ترس نداره قربونش برم . پیاله 
هوالحیّ
(( والسماء و الطارق ))
کتاب جریان هدایت الهی که هم اکنون جلد اول آن در اختیار خوانندگان قرار دارد ، برگرفته از سخنرانی های استاد رام الله می باشد که در سن ۲۳ سالگی ایراد فرمودند. کار تنظیم ،تدوین و نگارش سخنان استاد را چند تن از شاگردان او بعهده داشته اند.
او در میان پیروان خود ، به نام های متعددی خوانده شده. برخی از پیروان استاد او را " آواتار " به معنی " تجسم جریان حقیقت " ، " روح مجسم حق " و " تجسم الهی " نامیده اند.
"بنی سماء" لقبی است که از جانب ایشان به او داده شده. سنش حدود بیست و پنج سال است. تحصیلات او اندک و ناچیز است و بقول خودشان " یک روزهمان اندک اندوخته را هم سوزاندم و به فراموشی سپردم " . درباره ی تولدش حکایت شگفت انگیزی نقل می شود ...
او در قالب های شخصیتی متعدد و گاه بظاهر متفاوتی در اجتماع ظاهر شده .شخصیتش بسیار اسرارآمیز وچندپهلوست ، به گونه ای که گاهی بیننده را میان ایمان و تردید حرکت می دهد. او در پس حجاب های ارادی و در ناشناختگی زیسته ، با آنکه بسادگی درمیان اجتماع زندگی کرده . نقش های ظاهری گوناگونی را در میان دوستان و بستگان خود و حتی گاهی در میان مریدان خود ، ایفا کرده که آنرا عامل پنهان ماندن از " نگاه غیر " و راهی اساسی برای تعلیم و القاء حضور خداوند می داند.
آواتار از حلقه های متصل (( ماها ...)) ، معلم اعظم حق و قطب الهی در زمین می باشد. از (( ماها ...)) در نقاط مختلف جهان به نامهای گوناگونی یادمی شود. او تنها معلم جهانی است و در راس نظام اساتید حق و معلمین راستین الهی در زمین قرار دارد ...
استاد رام الله یکی از اساتید پنجگانه ی حق در عصر کنونی است.
ازشاگردان آواتار ،درباره ی او حرف های بسیار عجیبی شنیده می شود . " آواتار توانسته عشق الهی و ایمان به خدا و غیب را در افراد مورد نظر خود احیاء کند و حضورالهی را در زندگی افراد غافل ، و به دور از مذهب و معنویت انتشار دهد . او از اقتدار عظیمی برخوردار است.... در ارتباط باسایرین او ساده زندگی میکند، ساده می گوید ، ساده رفتار می کند و به سادگی تعلیم میدهد....
او از " روح خدا " به عنوان حامی ، پشتیبان و راهنمای خود یاد می کند. مریدان نزدیکتر میگویند که " روح خدا در او حلول کرده و جاری است " . هرچند استاد در اینگونه موارد " سکوت " اختیار می کند....
یکبار در پاسخ به این سوال که شما که هستید ، فرموده : " من کسی دیگرنیستم ، من خودم هستم . همانم که هستم " .
جوهر تعالیم او ، دریافت حضورالهی و آشکاری به خداوند است که به آن "" عاشقانه زیستن در حضور الهی "" گفته می شود.
آواتار چکیده ی کلام و آموزش های خود را در " وحده لا اله الا هو " بیان میکند و وظیفه ی خود را تعلیم و تحقق آن می داند. او بر پیوند و نزدیکی میان ادیان ، ملت ها و جریانات گوناگون تاکید دارد....
تعالیم استاد م.رام ا... در دوسطح جریان دارد. سطح اول ، شامل آموزشهای ساده و عموومی است که مرحله " احیاء و تولد دوباره " نام دارد. ایندوره ی بیداری از خواب ، گشودن چشم ها وگوش ها ، حرکت اذهان و فعال شدن قلب هاست. سطح دیگر آموزش های او که تنها برای منتخبین و پذیرفته شدگان می باشد ،هنرهای ماورایی نام دارد که مرحله ی " تعلیم اسرار " محسوب می شود.
" بشر به انقلاب آگاهی و تحولی باطنی ،به شدت نیازمند است. تحولی بزرگ که به آشکاری حقیقت وحضور الهی در جهان منجر خواهد شد . خداوند به این نیاز حیاتی بشر ،پاسخگوست و اورا از مرگ و رنج وبیماری ،نجات می دهد. نجات و تعالی بشر ،در بازگشت به حضور الهی و رهاییش در وصل به اوست. "
" جمعی از دوستداران استاد رام الله "
... از آنجا که این کتاب می تواند آغاز زندگی الهی و نقطه ی شروع و امتداد بازگشت به خداوند باشد، لذا به عنوان گامی مهم و موثر در خدمت به خداوند و در آشکاری حضور الهی ، شایسته است تلاش کنیم تاسایرین ، به ویژه آنان که مشتاق و جوینده به نظر می رسند ، آنان که راه را گم کرده و در جستجوی حقیقت هستند ، بتوانند هرطور که شده از این تعلیماتالهی بهره مند شوند و آن را دریافت دارند.
این وظیفه همه ی دوستدارن خداوند است که پیام الهی را به گوش دیگران برسانند و در جانشان بریزند .
" پیما الهی "
(( امواج حقیقت ))
جوهر و اساس تعلیمات آواتار عشق الهی و حضور خداوند است. ابعاد و محورهای اصلی آموزش های او اصول زندگی متعالی است.تعلیمات آواتار در واقع تفسیر و مفهوم کلام خداست. او می کوشد تا کلمات الهی را به مردم تفهیم کرده و محتوای جریان هدایت الهی را واضح و آشکار سازد.
می فرماید : ... حضور روح خدارا ، آن یگانه معلم الهی را ، در وجود خود دریابید. حقیقت در شما جاری خواهد شد.معلمین حق ، تجسمی از آن اصل الهی اند. اصل را دریابید.
... استاد بر این نکته اشاره دارد که هیچکدام از منتخبین و فرستادگان خداوند ، مجاز نبوده و نیستند تا وضع و حال کسی را تغییر داده و دگرگون کنند.
پروردگار متعال می فرماید : وضع هیچ امتی را تغییر نمی دهیم مگر آنکه آنان خود را تغییر دهند.
استاد می فرماید : " جریان حقیقت جاری است و هدایت الهی در دسترس . کسانیکه از آن پیروی کرده و در تبعیت از آن زندگی می کنند ، شاهد تغییر و تحولات الهی خواهند بود. کسانی که از آن تغذیه می کنند ، خود را تغییر یافته ، تجربه می نمایند... برای آنکه به دریا نزدیک شوید باید از رودخانه پیروی کنید. گام به گام با آن پیش بروید . خود را در آن بیندازید و بگذارید به هر کجا و هر طور که جریان داشت ، شما را حرکت دهد ... این ، راه رسیدن به دریای الهی و مسیر نزدیکی به اوست. کسانیکه در کنار رودخانه ایستاده اند و تنها به تماشای آن اکتفا می کنند و یا حتی از مشاهده ی آن غافلند ، نباید و نمی توانند شاهد نزدیکی به خداوند و وقوع تغییرات تعالی بخش باشند ...
می فرماید : زندگی خودتان را بکنید اما بگذارید تا وجودتان و فضای زندگیتان از حضور خداوند و عشق به او سرشار گردد. در تبعیت از جریان هدایت الهی و در ارتباط با روح خداوند زندگی کنید . تسلیم خداوند ، در خدمت او و تحت اختیارش باشید ... این گونه زندگی متعالی را تجربه نموده و از هر تغییر وتحولی بی نیاز خواهید بود . زیرا ، در آنوقت ، شما هستید و همانید که هستید ...
" پیما الهی "
(( شیوه های تعلیم آواتار ))
یکی از بارزترین ویژگی های استاد ، قدرت و تسلط او در تفهیم و آگاه کردن و ایجاد تغییر و جابه جایی در بینش و هوشیاری افراد مورد نظر خویش است . تغییرات مقطعی و موقت یا دایمی و همیشگی .
کلام و تعلیمات آواتار حاصل جریان هدایت الهی است . اوبراحتی ذهن جوییندگان حقیقت را روشنایی می بخشد و قلب پیروان حق را به شور وشوقی الهی ، خود انگیخته می کند ...
هرکس به تناسب ظرفیت ، آمادگی و پذیرندگی خود از این جریان الهی که در تعالیم و کلام او موج میزند ، بهره مند می گردد . برخی از تجربه و احساسات فوق العاده و شگفت خود سخن می گویند و البته بعضی هم اظهار بی خبری می کنند.
او پیروان خویش را به دیدن وشنیدن دعوت میکند و این را عامل بیداری می داند...
استاد با حرکات و اشارات و و همچنین با تکالیفی که به شاگردان خود محول می کند ، در واقع آنان را در یک نوع جریان تعلیم خود به خود قرار می دهد .
بعضی از شاگردان استاد از روشهای باطنی آموزش او سخن می گویند .
زندگی با آواتار پیش بینی ناپذیر و حیرت انگیزاست. در هر لحظه ی آن وقوع هر حادثه ای ممکن است وبعید نیست . او برجریان زندگی که جریان حقیقت است ، به عنوان بهترین معلم تاکید دارد وپیروان خود را به این نوع آموزش دعوت می کند.
" پیما الهی "
تمثیلهای ربانی ( قسمت اول )
تمثیل یکی از اساسی ترین روش های تعلیم خداوند است. روح خدا در کتب مقدس ، بسیار مثل می زند. انبیاء و اولیاء الهی نیزبرای انتقال جریان هدایت الهی مثل می زدند. به ویژه "مسیحا" که بسیار از تمثیل استفاده میکرد و به حواریون خویش نیز آن را سفارش نمود...
تعالیم الهی استاد رام الله نیز ، پیوند عمیقی با تمثیل دارد. او مثل هایی شگفت انگیز و تکان دهنده می زدند و در نهایت سادگی ، از اوج پیچیدگی برخوردار است. عمق و ابعاد این مثل ها ، و اثری که از آن بر جای مانده ، بسیار قابل توجه است . بدون شک این مثل ها تغذیه ی از شعور الهی و بینش متعالی و ربانی را بازگو میکند . از طرفی ، تجربه نشان داده که این مثل ها ، خود ، خالق بسیاری از اندیشه ها و الهامات هدایت کننده ، برای جوییندگان حقیقت بوده است . از اینرو تمثیل های ربانی نامیده شدند.
مسلما تعلیمات رام الله به طعامی آسمانی و حیات الهی برای روح و جان انسان می ماند. به ویژه تمثیل ها که غذایی فشرده و مغذی برای قلب و ذهن انسان است. البته به شرط آنکه توسط روح و قلب فرد ، خورده شود.
استاد با تمثیل هایی که بکار می برد در واقع به اساسب ترین و حساس ترین سوالات بشر پاسخ می گوید... به سوالاتی نظیر (( من کیستم ؟ از کجا آمده ام ؟ چرا آمده ام ، و چرا اینجا هستم ؟ چه کار می کنم و مفهوم زندگیم چیست ؟ به کجا می روم ؟ حقیقت چیست و چگونه آنرا دریابم ؟ او کیست و کجاست؟ چه می خواهم و به چه نیازمندم ؟ خوشبختی چیست و چگونه به رهایی و رستگاری برسم ؟ وظیفه و مسوولیت من چیست ؟ چکار باید بکنم ؟ چگونه نجات یابم و به او بازگردم ؟ ... )) " نقل از درس های خودشناسی استاد "
استاد به شاگردان خود توصیه می کند که برای تعلیم و هدایت دیگران (( مثل الهی بنوشید و بنوشانید )) .
" پیما الهی "
" خدا نمرده "
چرا خدا را مرده پنداشته اید ؟ چرا گمان می برید که خداوند نباید و نمی تواند با مخلوق و بنده ی خود ارتباطی داشته باشد؟ مگر خالق متعال عاشق مخلوق خود نیست؟ این چگونه عشقی است که بگوییم بین عاشق و معشوق هیچ رابطه ای وجود ندارد ؟ مگر اساسی ترین و مهمترین نیاز انسان ، ارتباط با آفریدگار خود نیست . پس اگر فکر کنیم که او به این نیاز مهمتر از آب و غذای بنده ی خود بی اعتناست چگونه میتوان تصور کرد که خداوند بخشنده و مهربان است؟ اصلا چرا نباید خداوند با مخلوق خود رابطه ای داشته باشد ؟ چرا نباید مخلوق خود را هر لحظه هدایت کند؟ چرا نباید با بنده ی خود سخن بگوید؟ چرا گمان برده اید که خداوند تنها با گروه بسیار بسیار اندکی از بندگان خود سخن گفته ؟ آیا نعوذ بالله او تبعیضی میان بندگان خود قائل است ؟ چرا فکر می کنیم که پروردگار متعال زمانی سخن گفته و زمانی دیگر ساکت شده است و اکنون نیز در سکوت بسر می برد ؟ ...
خداوند زنده و حاضر را بپرستید. زنده سخن می گوید . محبت می کند ، فعال است ، زندگی می بخشد ، تغییر می دهد و دگرگون می کند . زنده ، می بیند ، می شنود ، می خواهد و اراده می کند ، آیا خالق و معبود شما زنده است ؟ ...
پروردگار تبارک و تعالی هر لحظه با مخلوقات سخن می گوید و از این طریق آنان را پاک و هدایت می کند ، قدرت و زندگی می بخشد و محبت و نوازش می کند ... خداوند با ( به ظاهر ) پست ترین و برترین مخلوقات خویش یکسان سخن می گوید ... شنیدن این کلام سرچشمه ی شور و شادی و لذت و آرامش است. این کلام نیرودهنده و رهاننده است ... در وحی بسته شد اما آیا در الهامات نیز بسته شد ؟! ... آنان که خداوند را چنین زشت و خشن برای انسانها به تصویر کشیده اند از عشق تهی گشته اند و آن که از عشق خالی باشد ، هستی را نمی بیند و آنچه می بیند گمان ها و توهمات خویش است ...
اگر چیزی نمی شنوید و نمی بینید نه اینکه نیست و یا نباید باشد ، بلکه این شمایید که نمی بینید و نمی شنوید . این نقص شماست و نه خداوند ... در زندگی به کجا گوش سپرده اید ، متوجه که هستید ، در اشتیاق چه به سر می برید ، به کجا خیره شده اید ، همان صدا را می شنوید و همان را می بینید که به سویش متوجه و مدام در حرکتید.
" شاه خفته"
وضعیت زندگی انسان به پادشاهی می ماند که در خواب است. پادشاه در خواب ، هویت و مقام خود را که پادشاهی و فرمانروایی است ، فراموش می کند. پادشاه خواب ، می بیند که دیگر پادشاه نیست.
ضعیف و ناتوان گشته ، محتاج و فقیر شده ، دیگر خبری از آن همه قدرت و جلال نیست ، می بایست مانند ضعیفان و محرومان زندگی کند. در رویای خود آرزو می کند که ای کاش پادشاه بود و زندگی شاهانه داشت.غافل از اینکه در حقیقت هم پادشاه است و هم از زندگی شاهانه بهره مند ، تنها در خواب و غفلت است.
طبیعی است که پادشاه بر اثر این رویاهای آزاردهنده رنج بکشد ، افسرده و مضطرب شود و بر اثر این رویاهای گاه شاد کننده و گاه ناراحت کننده ، دمی خوشحال و دمی در رنج و اندوه باشد. حتی ممکن است پادشاه در رویاهای خود برنامه ای را برای رسیدن به مقام و هویت پادشاهی ( طبیعت الهی ) طراحی و طی کند. در این صورت برای رسیدن به پادشاهی ( دروغین و توهمی ) خود به سال ها وقت نیاز دارد. در رویای خود ( در عالم توهم ) راه پادشاهی را می پیماید ، فرصت و نیروی خویش را بیهوده هدر می دهد. زیرا اگر بر فرض موفق هم بشود و در رویای خود به پادشاهی دست یابد ، بازهم شکست خورده و تنها به تصویری سراب گونه و پوچ دست یافته است.
به نظر شما بری اینکه این پادشاه در خواب ( انسان با طبیعت الهی ) دوباره به مقام پادشاهی خود دست سابد و دوباره زندگی شاهانه را تجربه نماید ، چکار باید بکند ؟
برای اینکه پادشاه به لحظات ناپایدار رنج و لذت ، شادی و اندوه ، پستی وبزرگی خود پایان دهد ، چکار باید بکند ؟ ...
بسیاری از مکاتب بشری چنانند که گویی راه حلشان اینست که این پادشاه خوابیده در رویاهای خود مراحل پادشاهی را طی کند ، برای آن زحمت بکشد و کوشش کند تا بلکه در رویاهای خود به پادشاهی نایل شود. اما اگر برفرض بتواند در رویاهای خود چنینی مراحلی را طی کند ، آیا این پادشاهی ارزش دارد؟ آیا چیزی جز شکستی بزرگ است ؟ زیرا حداقل مرگ ، او را بزودی از این رویا بیرون می آورد و پادشاه در می یابد ، آن زمان که باید بیدار می بود ، خفته بود ...
آنها حتما برای حل رنج ها ، فشار ها و گرفتاری هایی که در عالم توهم و رویا ، پادشاه با آنها روبه روست ، راه حل هایی را هم پیشنهاد می کنند. مثل ده ها و صد ها راه حلی که جاهلان عالم نما برای حل مسائل انسان ارائه داده اند.
راه حل یک چیز است و آن بیدار شدن از خواب.
اما حرکت بازگشت به خداوند چه می گوید؟
ساده ترین ، کوتاه ترین و تنها راه حل اینست که " پادشاه را از خواب بیدار کنیم " . اگر پادشاه لحظه ای از خواب برخیزد ، راهی را که قرار بود در رویاهای خود برای رسیدن به به پادشاهی در طول سال ها بپیماید ، در لحظه ای طی می کند. اصلا پیمودنی در کار نیست. پادشاه وقتی از خواب بیدار شد ، در می یابد که آن همه رنج و لذت زودگذر ، تنها رویا و توهم بوده . می بیند که نیازی به پادشاه شدن ندارد زیرا او هم اکنون پادشاه است.
نیازی به حل مشکلات خود ندارد. زیرا در زندگی شاهانه ی او اصلا مشکلی وجود ندارد. حرکت الهی می گوید : فقط کافی است پادشاه را از خواب غفلت بیدار کنید.
اما بیداری چگونه رخ می دهد ؟
برای بیدار شدن باید چشم ها باز شوند تا بتوانیم ببینیم. گوش ها نیز شنوا شوند تا بتوانیم بشنویم. باید ذهنمان هوشیار شود و از نا هوشیاری بیرون بیاییم تا وجود و هویت حقیقی خود را درک کنیم. می بایست بیدار شویم . یا در یک آن و یا کم کم . راه بیداری و راه برخاستن از خواب اینست که به بیدار کننده گوش بسپاریم و به او پاسخی شایسته دهیم.
وقتی کسی از خواب بیدار می شود ( از خواب معمولی) ممکن است یکدفعه و ناگهانی و با یک تحریک و شوک از خواب بلند شود. اما به طور معمول ، فرد کم کم از خواب بیدار میشود. یعنی بیداری و هوشیاری از نقطه ای آغاز شده و لحظه به لحظه بیشتر می شود . فرد درخواب و بیداری قرار می گیرد و به تدریج خواب کمتر و بیداری بیشتر می شود تا جائیکه فرد کاملا بیدار و هوشیار می گردد . در مسیر هدایت الهی نیز چنین است. گاهی ( بندرت ) بیداری ناگهانی و فورا صورت می گیرد و گاه مسیر معمولی و طبیعی خود را می پیماید و لحظه به لحظه بیشتر می شود و پس از سالها بالاخره فرد به بیداری کامل می رسد .... همه ی پیامبران ، اولیاء و بزرگان ، نقش بیدار کننده را داشته اند. همه ی فرامین و اصول الهی در این جهت قرار دارند و مسیر هدایت الهی روندی است برای بیدارکردن انسانها.
اکثریت انسان ها ، مانند این پادشاه در خوابند . در خواب ، که همان برداشت ها و توهمات است ، ده ها و صد ها مساله دارند ، سعیشان اینست که هر کدام از این مسایل را تک تک حل کنند. بنابراین به دستاویزها و راه حل ها ی مختلفی می چسبند . حالا گاهی در حل این مسایل توهمی موفق می شوند و گاهی شکست می خورند . غافل از اینکه هر مساله ، رویایی بیش نییت. شکست و پیروزیشان بیهوده است...
انسان دارای اقندار الهی است. آنجا که حقتعالی می فرماید : " سخرلکم ما فی السموات و الارض " اشاره به همین مقام بزرگ و شاهانه دارد.
انسان ، اشرف مخلوقات است. اما حیف که این مقام بزرگ را فراموش کرده ، اسم خود را نمی داند. والا اگر به جهان بگوید: من کیستم ؟ همه او را می شناسند و از فرمان او ( که فرمان خداست ) تبعیت می کنند.
نام حقیقی پادشاه به همه ی موجودات عالم گفته شده. اگر انسان نام حقیقی ( هویت راستین ) خود را دریابد ، مقام بزرگ و اقندار جهانی خود را بازیافته است و اگر آن را به یاد نیاورد و در فراموشی و خواب بماند ، همیشه در پستی و رنج و سختی زندگی خواهد کرد .
کسی که عظمت و بزرگی خویش را پیش از مرگ می یابد ، حتی در دنیاهای بعد از مرگ نیز از آن بهره مند خواهد بود . و کسی که در این دنیا و در زمین ، در ضعف و حقارت زندگی می کند این جریان را با شدت هر چه بیشتر در جهان های بعدی ادامه خواهد داد ...
فردی که در خواب است چگونه بیدار می شود ؟ با ضربه . این ضربه درونی ( از جانب استاد درونی ) است و یا بیرونی. اما در هر حال آنچه در درون است باآنچه در بیرون وجود دارد در هماهنگی است.
بعضی افراد با یک ضربه و برخی با چندین ضربه بیدار می شوند . خواب برخی از مردم ( که تعدادشان بسیار اندک می باشد ) سبک است. با اشاره ای ، ندایی و تکانی فورا بیدار می شوند. اما برخی دیگر ( که اکثریت مردم را تشکیل می دهند ) اینطور نیستند. باید بارها و بارها آنها را صدا بزنی و تکانشان دهی تا بالاخره شاید بیدار شوند. تازه وقتی بیدار شدند ممکن است مجددا بخوابند و یا اینکه در طول روز خواب آلوده باشند. عده ای هم که متاسفانه تعدادشان اندک نیست ، اصلا خواب نیستند و هرگز بیدار نمی شوند ، زیرا مرده اند . مگر " مسیحا نفسی " بیاید و بر آنها بدمد تا زنده شوند ...
معلم الهی ، از طریق تعالیم حق سعی در بیدار کردن انسانها دارد. نجات و رهایی در بیداری است. تعالیم حق ، ندای الهی است که ما را بیدار می کند .
هدایت عملی استاد حق ، نقش تکان ها را دارد ... باید کل وجود انسان ، از خواب برخیزد. کسی که کاملا بیدار و هوشیار است با همه ی وجود خود بیداری را تجربه کی کند. چشم هاو گوش هایش بیدار ، ذهن و قلبش بیدار ...
ممکن است فردی را از خواب بیدار کنید ولی فقط چشمانش باز شود زیرا ذهن و قلبش خوابیده و قادر به ادراک و تفکر نیست. این احتمال وجود دارد که انسان مانند خرگوش بخوابد . بعضی ها شاید با چشم باز بخوابند ، پس به هوش باشید و فریب بیداری های لحظه ای و محوری را نخورید. همه ی وجود انسان باسد بیدار شود و از خواب برخیزد. تا این بیداری کامل رخ ندهد ، پیوستن به خداوند و شادی و آرامش لایتناهی ، دست نیافتنی است ...
ادامه دارد
" کودک مادر "
مادری بود کودکی داشت . کودک ، معشوق مادر و خود عاشق او . آغوش مادر برای کودک ، بهشت حقیقی بود . بی نیازی و عشق محض.
روزی مادر دست به امتحانی بزرگ زد. " کودک از مادر جدا شد " . در این تنهایی و دوری از مادر مهربان ، کودک با مسائل و سختی های بی شماری مواجه شد . بیمار شد. ذهن و قلبش بیمار و جانش رنجور گشت. اضطراب ، افسردگی ، ضعف و ناتوانی ، ترس و یاس ، وجودش را در برگرفت. این چشم ها دیگر از دیدن مادر محروم بودند پس بیمار شدند و به درستی نمی دیدند . گوش ها دیگر صدای مادر را نمی شنیدند پس توان درست شنیدن را از دست دادند . این قلب از شدت بی غذایی ، انگار هلاک شده بود . غذای قلب کودک ، محبت و نوازش های مادر بود ...
ده ها مشکل و بیماری ، وجود کودک و زندگی اورا احاطه کردند . وحشت تاریکی ، آنجا که دیگر نور ماه نبود ، او را مضطرب و هراسان کرده بود . حالا دیگر زندگیش به جهنمی واقعی تبدیل شده بود .
کودک با هزار مساله و ناراحتی گریبانگیر است اما فراموش نکنید که ریشه و علت اصلی همه ی این ناراحتی ها و همه ی این دردها " دوری و جدایی " از مادر است ...
انسان دارای مشکلات متعدد و گوناگونی است اما ریشه ی این مشکلات یکی است و آن خلاء درونی خالی از خالق است.
حالا مادر بر امتحانات کودک می افزاید ، کودک ادعای عشق به مادر را داشت . ادعا می کرد که فقط و فقط او را می خواهد و تنها آرزویش بودن با اوست . اکنون و دور از مادر است . اگر عزم خود را برای بازگشت به مادر جزم کند و هر لحظه به او نزدیک شود ، ادعای عشق او حقیقت داشته و الاّ ...
بنابراین مادر مهربان ، دونفر را برای امتحان کودک محبوبش به نزد او فرستاد . یکی " روح خدا " و دیگری " شیطان " . دوطبیب که درمان یکی شفا می بخشد ، وصل می کند و باز می گرداند و طبابت دیگری هلاک و نابود و دورو دورتر می نماید . این یکی نامش شیطان است.
شیطان شروع به طبابت می کند ، در واقع تخریب و نابودی را آغاز می کند.
بیچاره کودک ، اعتماد می کند و خود را در دسترس این طبیب دروغین قرار می دهد . ماموریت این پزشک دروغین اینست که تمام سعی و کوشش و حیله های خود را بکار گیرد تا بلکه این کودک را از مادر دورتر کند و وجودش را از حضور و یاد مادر خالی تر. او می خواهد هر طور که شده مادر را که تنها هدف زندگی کودک است ، از یاد او ببید. حتی اگر شده به انکارش بپردازد . قصدش اینست به هر شکل ممکن مانع از بازگشت کودک به آغوش مادر گردد. پس می پرسد : ای دشمن اصلی من که با جانت نزد خداوند قسم خورده ام ، ای منفورترین موجودات در نزد من ، بگو ببینم مشکلت و بیماریت چیست ؟ ...
پس شروع به نوشتن نسخه هلاک کننده خود می کند. می گوید برای آنکه این کودک سالم شود باید " مادر را ازیادش ببرد " او نباید رنج تنهایی و درد دوری از مادر را حس کند. پس " مشغولش کند " . ده ها بازی و اسباب بازی تجویز می کند.
شیطان می گوید : این انسان را با هر وسیله ای و هر طوری که شده ، مشغول کنید تا خود را و خدای خود را فراموش کنید.
بازی ها شروع می شود. بازی های عاطفی ، رقابتی ، اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی ، فرهنگی ، فردی و جمعی . دام های جنس مخالف ، درس و دانشگاه و تلویزیون ، همسر و فرزند ، مواد مخدر ، الکل ، همرنگ شدن با جماعت ، مد روز ، رفیق نا رفیق ، جنگ و خشونت ، تکنولوژی و دیگر اسباب بازی های نابود کننده.
اما با وجود همه ی این بازی ها و اسباب بازی ها ، شاید کودک ظاهرا مادر را فراموش کند ولی روح و جانش روز به روز بیمارتر و رنجورتر می گردد و این درد روح و جان بر زندگی کودک سایه می اندازد. زندگی ، سرد و بی روح می شود.
شب دوشنبه45/10 05/10/ 03
